"Southeast Asia one click away"

Menu

Ariya Phounsavath Pedalling For Gold

Ariya Phounsavath      Pedalling For Gold

“To be a cyclist is to be a student of pain….”

~ Scott Martin, u.S Paralympian


ອາລິຍາ ພູນສະຫວັດ

The daunting nature of his chosen sport makes the success of Lao professional cyclist Ariya Phounsavath all the more impressive. Ariya, or Alex as he is popularly known, capped off an impressive run of form that saw him finish an impressive 11th place in the mountain stage of the Tour de Langkawi against some of the best riders in the world. He followed this up by bringing home the gold medal for Laos at last SEA Games in Myanmar 2013. And he will seek further glory this year by pitting himself against the best in the men's road race is one of Eighteen cycling events of the 2016 Olympic Games in Rio de Janeiro to start and finish on 6 August at Fort Copacabana, Brazil.

Alex is certainly no stranger to the pain and the extreme physical challenges that cycling can bring. Indeed 2014, his participation in the Asian Games was threatened following a serious crash earlier this year in the last stage of the Tour of Slovakia which left him hospitalised with a bleeding liver and unable to eat for five days.

This year Alex is now totally focused on his next challenge: Rio de Janeiro, Brazil.

Olympic physician and health writer Bob Arnot, describes cycling as being “the toughest sport in the world”. Perhaps, Alex’s incredible powers of recovery have been forged from the heat of endurance. His most difficult

race to date was Stage 6 of the Tour de Langkawi in 2013. A gruelling 235 km fought through constant stormy conditions while maintaining average speeds of 48 km per hour. As he remembers it, “after that one, I was completely cooked.”

The passion for cycling is in Alex’s blood. His father was a cyclist and he grew up in a house full of the paraphernalia of bicycles. His first competition was as a 12-year-old in Thailand, and since turning professional is really committed to pushing himself to the utmost. He trains upwards of 25 hours a week and keeps to a very strict and healthy diet, especially when racing. This is vital because he maintains a heavy race schedule all over the world. For Alex the key to success is being focused. “I always keep thinking, I want to be better, I want to be stronger.” He really loves travelling and takes great pleasure in the opportunity that racing gives him to see parts of the world he would otherwise never see. One of the downsides of his sport, in comparison to others, is that competing is costly and the prize money isn’t great. So, he is constantly searching for sponsorships to compete at the highest levels. 

Alex feels that cycling will grow in popularity in Laos. It’s one of the best ways to burn calories and lose weight and with more people participating, he is hopeful that the time will come when we will see Lao riders competing against the best in the world. And watching a young Lao cyclist, proudly flying his country’s flag at Olympic Games may be just the thing to generate interest. 

-------

WORDS: DAVID FAIRHuRST
1st PHOTO: CYCLING MALAYSIA MAGAZINE 



 

"I want to be better, I want to be stronger" ~ Alex Phousavath

ຄວາມທ້າທາຍຂອງກິລາທີ່ເລືອກຂອງນັກຂີ່ລົດຖີບມືອາຊີບເຊື້ອຊາດລາວ  ອາລິຍາ ພູນສະຫວັດເຊິ່ງປະສົບຜົນສຳເລັດ ແລະ ສ້າງຄວາມປະທັບໃຈໃນຫຼາຍຜົນງານການແຂ່ງຂັນ. ອາລິຍະ ຫຼື ອາເລັກສ໌ ເຂົ້າເສັ້ນໄຊຄ້ວາເອົາລະດັບທີ່ 11 ມາຄອງໃນຮອບການແຂ່ງຂັນດ່ານ ຂື້ນພູຂອງລາຍການ the Tour de Langkawiເຊິ່ງໄດ້ຮ່ວມສະໜາມ ແຂ່ງຂັນສູ້ກັບນັກຂີ່ລົດຖີບລະດັບໂລກຫຼາຍຄົນ. ໃນປີ 2013 ລາວຍັງສາມາດຍາດເອົາຫລຽນຄຳໃນນາມຕົວແທນຂອງປະເທດລາວໃນການແຂ່ງຂັນກິລາຊີເກມທີ່ປະເທດມຽນມ້າ, ໃນປີນີ້ຍັງມີຄວາມຄາດຫວັງເພື່ອສ້າງຜົນງານໃນການແຂ່ງຂັນປະເພດຊາຍໃນໂອແລມປິກ, ປະເທດບຣາຊິວ.

ອາເລັກສ໌ແມ່ນຂື້ນຊື່ວ່າມີຄວາມຊຳນານແລະຄວາມທ້າທາຍໃນການປັ່ນລົດຖີບ. ລາວເຄີຍປະສົບອຸບັດຕິເຫດຮ້າຍແຮງໃນໄລຍະຕົ້ນປີນີ້ໃນຂະນະທີ່ແຂ່ງຂັນດ່ານສຸດທ້າຍທີ່ປະເທດສະໂລວາ ເກຍສ໌ເຖີງຂັ້ນທີ່ຕ້ອງເຂົ້າໂຮງໝໍ ແລະ ອາການເຈັບສາຫັດເລືອດອອກພາຍໃນຕັບ ແລະ ເຮັດໃຫ້ບໍ່ສາມາດກິນອາຫານໄດ້ເປັນເວລາຫ້າມື້. ແຕ່ມາເຖິງປະຈຸບັນອາເລັກສ໌ແມ່ນກຽມພ້ອມຮ່າງກາຍກັບຄືນສູ່ສະໜາມໂດຍສະເພາະກຽມພ້ອມໃນໂອແລມປິກໃນເດືອນ 8 ນີ້.

ນັກຟີສິກໂອລີມປິກ ແລະ ທັງເປັນນັກຂຽນກ່ຽວກັບສຸຂະພາບ, Bob Arnot ໄດ້ອະທິບາຍກ່ຽວກັບກິລາການຂີ່ລົດຖີບວ່າເປັນກິລາທີ່ຍາກທິ່ສຸດໃນໂລກຄວາມແຂງແຮງ ແລະ ຄວາມອົດທົນຂອງອາເລັກສ໌ອາດແມ່ນສາເຫດໜຶ່ງທີ່ຊ່ວຍໃນການຮັກສາຕົວໄດ້ໄວ. ລາວໄດ້ໃຫ້ສຳພາດວ່າການແຂ່ງຂັນທີ່ຍາກທີ່ສຸດແມ່ນການແຂ່ງທີ່ the Tour de Langkawi ຮອບທີ່ 6 ປີ 2013 ເຊິ່ງມີໄລຍະທາງ 235 ກິໂລແມ້ດບວກກັບສະພາບອາກາດແປປວນໃນຂະນະທີ່ພະຍາຍາມຮັກສາລະດັບຄວາມໄວໄວ້ທີ່ 48 ກິໂລແມັດ ຕໍ່ຊົ່ວໂມງລາວຈື່ໄດ້ວ່າຫຼັງຈາກການແຂ່ງຂັນ, ຂ້ອຍຍອມຮັບວ່າໝົດແຮງ ຄວາມຫຼົງໄຫຼໃນການຂີ່ລົດຖີບແມ່ນຢູ່ໃນສາຍເລືອດຂອງອາເລັກສ໌ມາຕະຫຼອດ, ພໍ່ ຂອງລາວແມ່ນນັກຂີ່ລົດຖີບ ແລະ ເກີດໃນຄອບຄົວທີ່ເຮືອນເຕັມໄປດ້ວຍອຸປະກອນແຕ່ງລົດຖີບ. ການແຂ່ງຄັ້ງທຳອິດຂອງລາວແມ່ນອາຍຸ 12 ປີທີ່ປະເທດໄທ ແລະ ຫຼັງຈາກຫັນເຂົ້າມາເປັນມືອາຊີບລາວກໍເລີ່ມຝຶກຝົນຢ່າງໜັກເຊີ່ງໃນແຕ່ລະອາທິດຫຼາຍກ່ວາ 25 ຊົ່ວໂມງ ແລະ ມີລາຍການອາຫານກິນຢ່າງເຂັ້ມງວດໂດຍສະເພາະໄລຍະທີ່ມີການແຂ່ງຂັນ, ແລະ ນີ້ເປັນສິ່ງສຳຄັນເພາະຕ້ອງຮັກສາຕາຕະລາງການແຂ່ງຂັນທົ່ວໂລກ.

ສຳລັບອາເລັກສ໌ກຸນແຈສຳຄັນຂອງຜົນສຳເລັດແມ່ນຄວາມມຸ່ງໝັ້ນຂ້ອຍຄິດສະເໝີ ວ່າຂ້ອຍຢາກເຮັດໄດ້ດີກ່ວານີ້, ຢາກເກັ່ງກ່ວານີ້ລາວຍັງເປັນຄົນມັກໃນການເດີ່ນທາງ ໂດຍສະເພາະເມື່ອມີໂອກາດໃນການແຂ່ງຂັນແລະຍັງມີໂອກາດທ່ອງທ່ຽວສະຖານທີ່ທີ່ບໍເຄີຍເຫັນມາກ່ອນ. ແຕ່ເມື່ອທຽບກັບກິລາອື່ນໆແລ້ວການແຂ່ງຂີ່ລົດຖີບແມ່ນມີຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທີ່ແພງ ແລະ ເງິນລາງວັນຊະນະກໍ່ບໍ່ສູງທີ່ຜ່ານມາລາວຈຶ່ງໄດ້ຊອກຫາຜູ້ອຸປະຖຳໃນການແຂ່ງຂັນສະເໝີ.

ໃນຄວາມເຫັນຂອງອາເລັກສ໌ກິລາຂີ່ລົດຖີບຈະກາຍເປັນກິລາທີ່ມີຄວາມສົນໃຈຫຼາຍ ຂື້ນໃນປະເທດລາວເພາະເປັນກິລາທີ່ສາມາດເຜົາຜານພະລັງງານ ແລະ ຫຼຸດນ້ຳໜັກໄດ້ອີກ ແລະ ດ້ວຍຈຳນວນຄົນທີ່ໃຫ້ຄວາມສົນໃຈໃນການຂີ່ລົດຖີບຫຼາຍຂື້ນແນ່ນອນວ່າອີກບໍ່ດົນພວກເຮົາຈະມີໂອກາດເຫັນນັກຂີ່ລົດຖີບສັນຊາດລາວເຂົ້າຮ່ວມແຂ່ງຂັນໃນເວທີລະດັບໂລກ ແລະ ເມື່ອເຫັນພາບຂອງນັກປັ່ນລົດຖີບເຊື້ອຊາດລາວພ້ອມກັບທຸງຊາດໂບກສະບັດສູ່ເວທີໂອແລມປິກອາດຈະເປັນຈຸດສ້າງຄວາມສົນໃຈຂອງກິລາປະເພດນີ້ໄດ້ຫຼາຍຂື້ນ.


 
Photos by ALex

 

Leave a comment

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

Follow us

You're intested